Gekluisterde kinderen

‘Wei wu wei’ heet het in de Tao Teh Tjing: doen door niet-doen. De meditatie gisteren liet me weten dat ik even niet(s) moet doen. Voelen waar de behoefte ligt. Die ligt in meditatie, yoga en een boswandeling.

Verdwalen in de Veluwezoom. Leeg. Heerlijk. En vol tegelijk van alles wat me hier doorstroomt. Volledig open voel ik me de bedding van een beek. Na een uurtje pauzeer ik op een omgevallen boomstam. De kinderbegraafplaats in de rug ligt er liefelijk en zorgzaam aangelegd bij.

Verzonken op mijn stam, verschijnen ze om me heen en raak ik in gesprek. Sommigen weten niet dat ze dood zijn. Ze kunnen zich niet losmaken door ouderverdriet. Anderen hebben zelf verdriet en klampen zich uit valse hoop vast aan deze plek, vanwaar ze niet willen vertrekken. Een rechtopstaande dode boom vlakbij is de verzamelplek van velen.

Zonder al te veel problemen doe ik wat nodig is, zie ik ze opgaan in het licht*. Ik speur rond. Er zijn er nog. Zware, donkere. Wat verstopt op afstand. Ze komen op mijn roep. Boos zijn ze. Heel boos! Om een te vroege dood, mishandeld of verlaten. De eersten heb ik snel over. De laatsten niet.

Hand in hand, links en rechts van mij, gaan we samen naar de daders. Geruggesteund door het licht durven ze het aan. Uiten ze hun boosheid, ieder op eigen wijze. Tot het is gedaan. De meesten kunnen nu gaan, maar een stuk of vijf gaan niet. Door woede vastgenageld.

‘Geef het maar aan mij’, zeg ik. Dat gaat. Direct transformeert het in verdriet. Lang huilen hun tranen hartverscheurend stil door me heen hier in het bos. Totdat het licht wordt in en om me heen. Ze zijn ontspannen nu en vrij. Hun vriendjes roepen hen. Daar gaan ze, met hen mee.

Leeg is het nu, hier bij de boom. Ik ben zo moe ineens en doe mijn oefeningen. Een net gevonden veer trek ik uit mijn hoed en plaats het in de dode boom. Voor als iemand me nog zoekt.

Wei wu wei.                                                                                              

Overgaan

Niet iedereen gaat zomaar over. Emoties of onwetendheid houden een geest soms hier. Vaak blijft zo iemand dan op of rond een plaats die belangrijk wordt gevonden. Helpen overgaan van onwetenden is meestal eenvoudig. Hoe krachtiger de emoties van de overledene of van nabestaanden, des te krachtiger het anker dat zo iemand hier houdt. 

Gekluisterde kinderen

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Schuiven naar boven